“…
Maigret şöyle bir düşündü. Bu çevreden çok hoşlanmıştı. Kahveye gidip bir bardak daha beyaz şarap içmek isterdi. Sonra da caddenin karşısındaki bara geçerdi. Kopuk kopuk bir yığın şeyin bağlanması gerekyiordu. Boyalı bıyıklı bir adam, caddenin karşı tarafında, alkol ve sıtma ateşiyle kavrulan başka bir adam, saygıdeğer görünüşlü, pahalı ve zevkli giyimli, genç ve güzel bir kadın.
Komiser Maigret, düşünceli düşünceli ‘Kadının ev yemeklerine alışkın olduğu belli’ dedi.
‘Bunu nasıl kestirdiniz şef?’
Maigret gülümsedi ‘Çoğunlukla ev yemeği yiyen kimseler, lokantalarda değişik ve pahalı şeyler seçerler’
‘Katili yediği yemeklerden mi bulacaksınız’
Başmüfettişin gülümseyişi iyice genişlemişti ‘ Peşin hükümlü olma Janvier. O genç kadının dün gece herhangi bir şahsı öldürdüğünü henüz bilmiyoruz. Neyse şimdi bunları bırakalım. Gitmemiz gereken bir yer var…”
