“…
Genç adam bir an bocaladı. Sonra yavaşça ‘ Evet’ diye itiraf etti. ‘Onu sevdiği muhakkak.’
‘Şu halde cinayet için sebep var demektir’
Peter Lord hiidetle yerinden fırlayarak ‘ Varsa ne olmuş yani!’ diye bağırdı. ‘Evet belki de cinayeti o işlemiştir! Bana ne!’
Poirot, ‘Aha…’ diye mırıldandı.
‘Ne olursa olsun onun asılmasını istemiyorum, anlamıyor musunuz? Ya o anda ne yaptığını bilemeyeck kadar kendini bedbaht ve çaresiz hissediyorduysa?Aşk insanları ne apacaklarını bilmeyecekleri kadar şiddetli hareketlere sevk edebilecek bir duygudur. En berbat ve en işe yaramaz mahlukları yükseltebildiği gibi, normal duygu ve düşüncelere sahip bir insanı da en seviyesiz hale getirebilir. Cinayeti o işlemiş olsa dahi hiç mi merhametiniz yok?’
Poirot sükunetle ‘ Cinayet işlemeyi tasvip edemem’ diye cevap verdi.
Peter Lord bir an anlayamadan Belçikalının yüzüne baktı. Nihayet dayanamayarak kahkayı bastı. ‘ İşte bu çok güzel! İlahi Mösyö Poirot, tasvip edin diyen var mı size? Ben size sahtekarlık teklif etmiyorum ki? Hakikat hakikattir değil mi? İşte ben de sizden Miss Carlisle’nin lehine sayılabilecek hakikateleri bulmanızı istiyorum, hepsi bu… Niçin teklifimi kabul etmiyorsunuz?’
Poirot gülümsiyerek, ‘İyi ama dostum’ dedi ‘ Teklifinizi kabul etmiyorum diye size kim söyledi ki?’
