“…Harry Brown duştan çıkınca iyice kurulandı. Traş olduktan sonra banyodaki dolapta duran elbisesini giydi. Belki bir şey çıkar diye, temiz çamaşırlarını, siyah çorapları ile pabuçlarını, koyu mavi kostümünü, Fransız malı mavi ipek boyunbağını hep orada bulundururdu. Aynanın önünde üstüne başına çekidüzen verirken kendi kendine ‘Acaba’ dedi, ‘daha ne kadar idare edebilirim bu durumu?’
Çok sürmezdi, biliyordu. İki büyükdert vardı başında: Bir para derdi, iki kadın derdi.
Herşeyi iyice tasarladığını sanmıştı önceleri, otuz bin dolar hiç bitmeyecek sanmıştı. İlgi duyduğu iç hastalıklarıyla cerrahiye idi; iki yıllık bir çalışma süresinden sonra bir seçme yapacağını ummuştu bu ikisi arasında. Muayenehanesini iyi bir yerde açmak, en yeni aletlerle çalışmak, güsel bir araba almak, amacına ulaşmak için tutulacak biricik yol gibi görünmüştü, masraf ne olursa olsun…”
