“…
Mma Ramotswe adamın sesini sevmedi. Zımpara kağıdı gibiydi, sanki açık ve net konuşmaya tenezzül etmiyormuş gibi tembel tembel kelimelerin sonlarını yutuyordu. Bunun, karşısındakini hakir görmesinden kaynaklandığını hissetti; eğer onun kadar güçlü biriyseniz, ne diye kendinizden aşağı olanlarla doğru düzgün iletişim kurmaya zahmet edesiniz ki? Ne istediğinizi anladıkları sürece…Esas olan da buydu.
‘BAy J. L. B: Matekoni benden ona yardım etmemi rica etti Rra. Ben bir özel dedektifim.’
Bay Gotso ona bakıyordu, dudaklarında hafif bir gülümseme gidip geliyordu.
‘Sizin şu yerinizi gördüm. Geçerken bir tabela gördüm. Kadınlar için özel dedektiflik bürosu falan gibi birşey.’
‘Sadece kadınlar için değil Rra’ dedi Mma Ramotswe. ‘ Biz kadın dedektifleriz, ama erkeler için de çalışıyoruz. Bay Patel örneğin. O bize danışmıştı.’
Gülümseme daha da büyüdü.’ Erkeklere bir şey söyleyebileceğinizi mi düşünüyorsunuz?’
Mma Ramotswe sakin sakin cevap verdi. ‘Bazen. Duruma göre değişir. Bazen erkekler dinleyemeyecek kadar kibirli oluyorlar. O tip bir adama hiç bir şey söyleyemeyiz.”
….”
